حسین علیزاده متولد شهریور ۱۳۳۰است .او آهنگ‌ساز، ردیف‌دان، پژوهش‌گر و نوازنده تار و سه‌تار ایران است. وی سازنده موسیقی فیلم‌هایی چون دلشدگان، گبه و زمانی برای مستی اسب ها است.

علیزاده پس از تحصیل در هنرستان موسیقی به دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران رفت و هم‌زمان در مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی ایران به یادگیری و اجرای کنسرت پرداخت. او نزد هوشنگ ظریف، حبیب‌الله صالحی، محمود کریمی، علی اکبر شهنازی، داریوش صفوت، نورعلی برومند، سعید هرمزی، یوسف فروتن، و عبدالله دوامی موسیقی آموخته است و در دانشگاه آزاد برلین نیز تحصیل کرده است.

علیزاده در سال ۱۳۴۷ عضو ارکستر رودکی بود. دو کنسرت او در جشن هنر شیراز آغاز راه او به عنوان یکی از وزنه‌های موسیقی ایران بود. او با عضویت در گروه چاووش همراه با دیگر استادان موسیقی ایران از جمله محمدرضا لطفی و پرویز مشکاتیان آثار جاودانه‌ای در موسیقی ایران اجرا کرد و نیز با آموزش به هنرجویان موسیقی تأثیر مهمی در تربیت موسیقی‌دانان و نوازندگان پس از انقلاب گذاشت. علیزاده در اوایل دههٔ هفتاد ریاست هنرستان موسیقی را بر عهده داشت.

علیزاده هم اکنون عضو هیأت علمی دانشگاه تهران است و تا سال ۱۳۸۴ با شجریان در قالب گروهی چهار نفره همراه با کیهان کلهر و همایون شجریان به برگزاری کنسرت و اجرای برنامه در کشورهای مختلف مشغول بود.

حسین علیزاده دارای دو فرزند به نام های صبا (نوازندهٔ کمانچه) و نیما (نوازندهٔ رباب و تار) است که هم اکنون در گروه هم آوایان زیر نظر استاد علیزاده فعالیت دارند.

حسین علیزاده تا به حال سه بار نامزد Grammy Awards شده است. به ترتیب برای کارهای فریاد، بی تو به سر نمی شود و به تماشای آب های سپید. حسین علیزاده، موسیقی‌دان سرشناس ایرانی در سال ۲۰۰۶ میلادی به خاطر آلبوم به تماشای آب‌های سپید نامزد دریافت Grammy Awards  شده است.

لینک همین مطلب در بالاترین

 نوازنده ی تار و سه تار و مدرس دانشگاه .

 پیرنیاکان در سال 1334 در بخش گرگر از توابع آذربایجان شرقی چشم به جهان گشود . از دوازده سالگی فراگیری موسیقی را در شهر تبریز زیر نظر محمدعلی خان غداری از شاگردان درویش خان آغاز کرد .

   بهره مند از تعلیم : نورعلی برومند ، داریوش صفوت و همچنین فراگیری تار نزد علی اکبرخان شهنازی و ردیف آوازی نزد استاد محمود کریمی و عبدالله دوامی .

   1352 ش - همکاری با مرکز حفظ و اشاعه ی موسیقی زیر نظر اساتیدی همچون : سعید هرمزی ، یوسف فروتن و محمود کریمی .

   1353 ش - پیوستن به گروه موسیقی دانشگاه تهران و همزمان فراگیری دوره ی عالی ردیف موسیقی ایرانی زیر نظر استاد شهنازی .

   از 1352 – 1367 ش - تدریس موسیقی در مرکز حفظ و اشاعه ی موسیقی .

   1358 ش - شروع همکاری با استاد محمدرضا شجریان و انتشار چند کار مشترک .

   از 1360 ش - تاکنون اجرای ده کنسرت در ایران و 160 کنسرت در اروپا و آمریکا .

   عضو اصلی هیئت داوران جشنواره ی موسیقی فجر .

 لینک همین مطلب در بالاترین

استاد بي بديل آواز ايران بنان در ارديبهشت سال 1290 شمسي در تهران متولد شد. وي هشتمين فرزند كريم خان بنان الدوله نوري است، ضمن آنكه مادر بنان برادر زاده ناصر الدين شاه بود.
محيط زندگي خانوادگي بنان براي پرورش ذوق و استعداد هنري وي كاملاً آماده بود، چهار پيانو و يك ارگ وسايل مناسبي بودند تا غلامحسين كوچك بتواند با آنها ذوق خود را به وسيله استعدادش بروز بدهد و به علم موسيقي آگاه شود؛ ضمن آنكه مادر غلامحسين دستي در نواختن پيانو داشت و خاله اش «ني» مي زد و خواهرانش نزد مرتضي خان ني داود تار مشق مي كردند. از اين گذشته منزل پدر غلامحسين خاستگاه هنرمندان بزرگ تاريخ موسيقي آن زمان بود از جمله حسينقلي، ميرزا عبدالله، درويش خان، رضا قلي خان و ضياءالذاكرين و مرتضي خان ني داود، كه هرازگاهي در منزل بنان الدوله مجلسي بر پا مي كردند و بالطبع غلامحسين كوچك گوشش به نواي موسيقي ملي و نواي ساز و آواز الفت آشنا مي شد. استعداد او در موسيقي ضمن شنيدن و در تماس بودن با بزرگان موسيقي نخست با نواختن ارگ منزلشان آشكار شد. بنان بر اثر علاقه توانست قطعه هاي ساده اي را با اين ساز بنوازد و مورد تشويق قرار گيرد.

موسيقي در حقيقت بخشي از دلمشغولي هاي خانوادگي بنان بود: از خواهران، خاله و دوستان پدرش گرفته تا پدرش كه صدايي خوش داشت و به گوشه هاي آواز ايراني وارد بود و از موسيقي لذت مي برد.

تو به من خنديدی
و نمی دانستی
من به چه دلهره از باغچه همسايه
سيب را دزديدم
باغبان از پی من تند دويد
سيب را در دست تو ديد
غضب آلود به من کرد نگاه
سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی و هنوز
سال ها هست که در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تکرار کنان
می دهد آزارم
و من انديشه کنان غرق اين پندارم
که چرا
خانه کوچک ما
سيب نداشت

حميد مصدق

لینک همین مطلب در بالاترین